ataumut9090@gmail.com
Hayatın en acı gerçeklerinden biri şudur: İnsan, değer verdiği şeyi kolay kolay ertelemez.
Bir mesajı saatlerce cevapsız bırakıyorsa, bir buluşmayı sürekli öteliyorsa, sizi sadece işi düştüğünde arıyorsa ya da varlığınızı sıradanlaştırdıysa… Bunun adı yoğunluk değildir. Bunun adı önceliklerin değişmesidir.
Çünkü insan, gerçekten kaybetmekten korktuğu hiçbir şeyi ihmal etmez.
Toplum olarak kendimizi kandırmayı çok seviyoruz. “Meşguldür…”, “Kafası doludur…”, “Şu dönem sıkıntılı…” diyerek karşımızdakinin davranışlarını mazur göstermeye çalışıyoruz. Oysa gerçek çoğu zaman çok daha basittir.
Kimse yedeğini bulmadığı sürece elindekine kötü davranmaz.
İşte can yakan cümle de budur.
Bir insan sizi sürekli erteliyorsa, sizinle geçirdiği zamanı değersizleştiriyorsa, verdiği sözleri önemsemiyorsa, bilin ki artık hayatında vazgeçilmez değilsiniz. Siz onun için tek seçenek olmaktan çıkmış, alternatiflerden biri hâline gelmişsinizdir.
Bu yalnızca aşk ilişkilerinde yaşanmaz.
Dostlukta da böyledir…
Akrabalıkta da…
İş hayatında da…
Hatta bazen yılların arkadaşlığı bile, yeni çevreler kurulunca eski değerini kaybedebilir.
İnsanların değişmesi normaldir. Ancak asıl sorgulanması gereken, sizin kendinize biçtiğiniz değerdir.
Sürekli peşinden koştuğunuz insanlar gerçekten buna değer mi?
Her defasında ilk mesajı atan sizseniz…
Her buluşmayı siz planlıyorsanız…
Her özrü siz kabul ediyor, her kırgınlığı siz unutuyorsanız…
Belki de sorun onların size verdiği değer değil, sizin kendinize vermediğiniz değerdir.
Unutmayın…
Gerçek sevgi bahane üretmez.
Gerçek dostluk zamanı olunca değil, zaman ayırınca ortaya çıkar.
Gerçek saygı ise sizi bekleme salonunda tutmaz.
Hayatınızda sizi sürekli erteleyen insanlara kızmadan önce, onlara bu hakkı kaç kez sizin verdiğinizi düşünün.
Çünkü insanlar, kendilerine tanınan sınırlar kadar ileri giderler.
Sizi ikinci plana atan birini birinci sıraya koymaya devam ederseniz, kaybeden o değil siz olursunuz.
Bazen gitmek, kavga etmekten daha güçlüdür.
Bazen susmak, yüzlerce cümleden daha anlamlıdır.
Ve bazen bir insanı kaybetmek değil; onun sizi çoktan kaybettiğini fark etmek özgürlüktür.
Hayat kısa…
Sizi sadece canı istediğinde hatırlayanların değil, yokluğunuzda eksikliğinizi hissedenlerin yanında olun.
Çünkü gerçek değer, sizi bekletenlerde değil; size vakit ayıranlarda saklıdır.
