ataumut9090@gmail.com
Diplomalar duvarları süsleyebilir. Sertifikalar dosyaları doldurabilir. İnsan, sayısız kitap okuyabilir, onlarca seminere katılabilir, akademik unvanlar kazanabilir. Ancak bütün bunların üzerinde duran, satın alınamayan ve hiçbir okulun tek başına öğretemeyeceği bir değer vardır: Karakter.
Boşuna söylenmemiştir: “Karakterin barınmadığı bir bünye eğitimi kabul etmez.”
Çünkü eğitim yalnızca bilgi yüklemek değildir. Eğitim; insanın vicdanına dokunabilmek, doğru ile yanlışı ayırt edebilmesini sağlamak, ahlakı hayatının merkezine yerleştirebilmektir. Eğer insanın içinde dürüstlük, saygı, merhamet ve sorumluluk duygusu filizlenmemişse, verilen bilgi çoğu zaman sadece ezberden ibaret kalır.
Bugün dünyanın en büyük sorunlarının temelinde cehaletten çok karakter eksikliği yatmaktadır. Yolsuzluk yapanların çoğu okumuştur. İnsanları kandıranların önemli bir kısmı eğitimlidir. Makamını kötüye kullananlar da bilgi sahibidir. Demek ki mesele yalnızca eğitim almak değildir; alınan eğitimin karakterle birleşmesidir.
Karakter, insanın kimsenin görmediği yerde nasıl davrandığıdır. Gücü eline geçirdiğinde adaletli kalabilmesidir. Menfaati uğruna değerlerini satmamasıdır. Doğruyu söylemenin bedeli ağır olsa bile doğruluktan vazgeçmemesidir.
Toplum olarak çocuklarımıza sürekli başarıyı öğretiyoruz. Daha yüksek notlar almayı, daha iyi okullara girmeyi, daha çok para kazanmayı anlatıyoruz. Fakat aynı çocuklara yeterince dürüst olmayı, emanete sahip çıkmayı, kul hakkından sakınmayı, büyüklerine saygıyı ve küçüğüne sevgiyi öğretebiliyor muyuz?
Bir ağacın meyvesi ne kadar güzel olursa olsun, kökü çürümüşse ayakta kalamaz. İnsan da böyledir. Karakter köktür; eğitim ise dallar ve yapraklardır. Kök sağlam değilse, bilgi ilk fırtınada savrulur.
Ne yazık ki günümüzde insanlar birbirlerini sahip oldukları arabayla, makamla, takipçi sayısıyla veya banka hesabıyla değerlendiriyor. Oysa gerçek zenginlik, insanın ahlakıdır. Gerçek güç, sözünün arkasında durabilmesidir. Gerçek başarı ise arkasında temiz bir isim bırakabilmektir.
Unutulmamalıdır ki bilgi insana meslek kazandırır; karakter ise itibar kazandırır. Meslek kapıları açabilir; fakat karakter gönülleri açar. İnsanlar zekânıza hayran olabilir, ama size güvenmelerini sağlayacak olan yalnızca karakterinizdir.
Hayatın sonunda kimse kaç diploma aldığımızı değil, kaç gönülde yer edindiğimizi hatırlayacaktır. Çocuklarımıza bırakacağımız en büyük miras banka hesapları değil, örnek olacak bir yaşamdır. Çünkü karakter miras bırakılır; eğitim ise zamanla öğrenilir.
Gelin, eğitimin merkezine yeniden karakteri yerleştirelim. Önce iyi insan olmayı, sonra başarılı insan olmayı hedefleyelim. Çünkü karakterle yoğrulmamış bilgi, yanlış ellere verilmiş keskin bir bıçak gibidir; fayda üretmek yerine zarar verir.
Ve unutmayalım…
Karakter, insanın gerçek diplomasıdır. Onun mührü olmayan hiçbir eğitim, insanı gerçek anlamda yetiştiremez.
